Progi podatkowe PIT i jak z nich korzystać w 2019 roku

Zagłosuj

Nie wiesz, jak działają progi podatkowe PIT w Polsce? Nie jesteś sam. Wiele osób ma problem z pełnym zrozumieniem tego, jak rozliczać podatek PIT i który próg podatkowy ich obejmuje. Najprościej mówiąc to, jaki podatek musimy zapłacić, zależy od naszych zarobków. Im więcej zarabiamy, tym będzie on większy. Sprawdźmy, jakie progi podatkowe obowiązują nas w 2019 roku i jaki mają one wpływ na nasze wynagrodzenie.

Na czym polegają progi podatkowe?

Próg podatkowy to inaczej mówiąc, wyrażona w procentach stawka podatku dochodowego od osób fizycznych. W naszym kraju progi podatkowe stosuje się w rozliczeniach podatku dochodowego za dany rok.

W Polsce od kilku lat obowiązują 2 progi podatkowe:

    1. próg podatkowy wynosi 18% i dotyczy kwoty do 85.282 zł,
    2. próg podatkowy wynosi 32% i dotyczy kwoty powyżej 85.828 zł.

Oznacza to, że próg podatkowy, który nas obejmuje, zależy od tego, jaką kwotę zarobiliśmy w danym roku podatkowym. Od wysokości naszych zarobków zależy także kwota, która jest wolna od podatku oraz zwrot, jaki ewentualnie otrzymamy w wyniku nadpłaty. Nie ma w tym przypadku znaczenia wysokość pensji z danego miesiąca, czy też źródło jej pochodzenia.

Bez względu czy podejmujemy tylko dorywczą pracę od czasu do czasu, czy też pracujemy na stałe, do rozliczenia podatków zawsze zaliczana jest suma naszych wszystkich dochodów. I to na jej podstawie zostajemy zaliczeni do pierwszego lub drugiego progu podatkowego.

Podkreślmy jeszcze raz, chodzi tu o sumę dochodów, czego nie powinniśmy mylić z sumą przychodów. Dochód to inaczej całkowity przychód pracownika, czyli kwota, która trafia do jego rąk po odliczeniu składek ZUS i kosztów uzyskania przychodu.

Pierwszy próg podatkowy

W 2019 roku pierwszy próg podatkowy obejmuje osoby, które w ciągu roku podatkowego uzyskały dochody w wysokości do 85.528 zł brutto. Jak podaje Ministerstwo Finansów, do tej grupy należy ponad 90% pracujących Polaków. Z tego względu przy rozliczeniach podatkowych odgórnie zalicza się wszystkich do tego właśnie progu podatkowego.

Z punktu widzenia pracownika istotne jest, że to pracodawca przekazuje do urzędu skarbowego odpowiednią kwotę podatku. To właśnie dlatego wynagrodzenie, które co miesiąc trafia na nasze konto, jest mniejsze od kwoty brutto, która widnieje na naszej umowie z pracodawcą. To właśnie ta kwota stanowi bazę naliczanego podatku i to od niej odciąga się procent zgodny z pierwszym progiem podatkowym. Oznacza to, że 18% naszych dochodów jest odgórnie odprowadzana do urzędu każdego miesiąca. Po zakończeniu danego roku podatkowego odprowadzona kwota podlega weryfikacji.

W przypadku przekroczenia pierwszego progu podatkowego musimy zapłacić podatek w wysokości 32%, ale tylko od tej części dochodu, która wykracza poza ten pierwszy próg podatkowy. Dla kwoty do wysokości 85.528 zł w dalszym ciągu płacimy podatek wynoszący 18% tej kwoty. Warto również wiedzieć, że stawka 18% podatku dotyczy również osób samotnie wychowujące dzieci.

Drugi próg podatkowy

Drugi próg podatkowy obowiązuje osoby, które w skali jednego roku podatkowego zarabiają kwotę wynoszącą powyżej 85.528 zł brutto. Jeśli jednak ktoś właśnie tyle zarabia i tak może uniknąć drugiego progu podatkowego, o ile będzie rozliczał się wspólnie z małżonkiem. W takim przypadku kwota progu jest dwukrotnie większa. Oznacza to, że jeśli dochód jednego z małżonków wynosi dwukrotność maksymalnej sumy, a drugie nie zarabia zbyt wiele, to i tak mogą się wspólnie rozliczyć w ramach pierwszego progu podatkowego.

Może się jednak zdarzyć, że drugi próg podatkowy przekroczymy, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Nie dopatrzymy tego lub zapomnimy o premii, która przecież również wlicza się do naszego dochodu. W ten sposób narażamy się na niedopłatę podatku.

Czym jest kwota wolna od podatku?

W Polsce od lat obowiązują 2 progi podatkowe: 18% i 32%. W obu przypadkach dany próg obowiązuje do danej wysokości, przysługuje w nim inna wysokość kwoty wolnej od podatku oraz inna stawka podatkowa. Stawka podatkowa od wielu lat jest niezmienna. Natomiast niedawno zmianie uległa kwota wolna od podatku za sprawą Ustawy o podatku od osób fizycznych.

Kwota wolna od podatku to po prostu kwota, która zmniejsza podatek, jaki mamy zapłacić. Innymi słowy, jest to kwota naszych zarobków, od której nie musimy odprowadzać podatku. Jednak, gdy podejmujemy zatrudnienie, nie wiemy dokładnie, ile w danym roku zarobimy. Z tego względu kwota wolna od podatku zależy od dochodu, jaki uzyskamy od stycznia do grudnia danego roku podatkowego.

Przez długi czas kwota wolna od podatku wynosiła 6.600 zł brutto, jednak w 2018 roku została ona zwiększona. Obecnie kwota ta wynosi 8.000 zł brutto. Oznacza to, że każdy, kto zarobi mniej niż 8.000 zł brutto w skali roku, otrzyma pełny zwrot podatku, który opłacił za niego pracodawca.

Jednak im więcej zarobimy, tym mniejszy zwrot uzyskamy przy wynagrodzeniu wynoszącym:

    • od 8.000,01 zł do 13.000 zł obliczamy kwotę wolną od podatku między kwotami 3.091 zł a 8.000 zł,
    • od 13.000,01 zł do 85.528 zł, kwota wolna od podatku to 3.091 zł,
    • od 85.529,01 zł do 127.000 zł, kwota wolna od podatku od 0 zł od 3.091 zł,
    • powyżej 127.000 zł, brak kwoty wolnej od podatku.

Rozlicz się z małżonkiem i zapłać mniejszy podatek

Kiedy możemy rozliczać podatek wspólnie z małżonkiem? Regulują to przepisy Ustawy o PIT. Zgodnie z nimi wspólnie rozliczać mogą się osoby, które:

    • uzyskiwały dochody opodatkowane na zasadach ogólnych,
    • pozostawały w małżeństwie przez cały rok podatkowy,
    • nie podpisały rozdzielności majątkowej.

Jeśli zdecydujemy się na wspólne rozliczanie podatku ze współmałżonkiem, do urzędu skarbowego będziemy składali jedną deklarację PIT. Opłaca się to między innymi dlatego, że progi podatkowe zostają wtedy podwojone. Oznacza to, że maksymalna kwota roczna dla małżeństwa wynosi aż 171.056 zł, zamiast 85.528 zł.

Jest to szczególnie ważne w przypadku par, w których jedno z małżonków uzyskuje wynagrodzenie, które obejmowane jest przez drugi próg podatkowy, a drugie nie zarabia wcale lub tylko niewiele. Dzięki temu oboje małżonkowie korzystają z 18% progu podatkowego, a nie 32%.

Jeśli jednak jedno z małżonków zrezygnuje ze wspólnego rozliczania podatków, to wyżej opisana zasada przestaje obowiązywać. W takim przypadku, od następnego miesiąca każde z małżonków samodzielnie rozlicza zaliczkę na podatek dochodowy wedle zasad ogólnych.

Rozlicz się automatycznie z e-PIT

Rozliczenie podatkowe jeszcze nigdy nie było tak proste, jak dzisiaj. Od 2019 roku możemy bowiem skorzystać z usługi e-PIT. Dzięki temu każdy podatnik może otrzymać wypełnione zeznanie podatkowe w formie elektronicznej. Wystarczy je przejrzeć i ewentualnie nanieść niezbędne poprawki. Jednak, jeśli w gotowym formularzu wszystko wydaje się prawidłowe, nie musimy już nic więcej robić. Przygotowane przez fiskusa roczne zeznanie podatkowe jest uznane za oficjalne z dniem 30 kwietnia. I to wszystko. Właśnie rozliczyliśmy się z podatku, praktycznie nic nie robiąc.

Pamiętajmy, że mamy także możliwość otrzymania zwrotu podatku, który zapłacił za nas nasz pracodawca. I nie ma znaczenia, czy pracowaliśmy przez cały poprzedni rok, czy tylko dorabialiśmy sobie niewielkie kwoty podczas wakacji. Naszą wypłatę stanowiła kwota netto, a resztę naszej wypłaty pracodawca wpłacał jako zaliczkę na podatek dochodowy. Gdy kończy się rok podatkowy, wszystkie te zaliczki sumowane są właśnie w zeznaniu podatkowym. Wtedy wyraźnie widać, jaką sumę zarobił pracownik, a ile pieniędzy zostało przeznaczone na poczet podatku dochodowego.

Foto: Shutterstock
Zagłosuj

Nie wiesz, jak działają progi podatkowe PIT w Polsce? Nie jesteś sam. Wiele osób ma problem z pełnym zrozumieniem tego, jak rozliczać podatek PIT i który próg podatkowy ich obejmuje. Najprościej mówiąc to, jaki podatek musimy zapłacić, zależy od naszych zarobków. Im więcej zarabiamy, tym będzie on większy. Sprawdźmy, jakie progi podatkowe obowiązują nas w 2019 roku i jaki mają one wpływ na nasze wynagrodzenie.

Na czym polegają progi podatkowe?

Próg podatkowy to inaczej mówiąc, wyrażona w procentach stawka podatku dochodowego od osób fizycznych. W naszym kraju progi podatkowe stosuje się w rozliczeniach podatku dochodowego za dany rok.

W Polsce od kilku lat obowiązują 2 progi podatkowe:

    1. próg podatkowy wynosi 18% i dotyczy kwoty do 85.282 zł,
    2. próg podatkowy wynosi 32% i dotyczy kwoty powyżej 85.828 zł.

Oznacza to, że próg podatkowy, który nas obejmuje, zależy od tego, jaką kwotę zarobiliśmy w danym roku podatkowym. Od wysokości naszych zarobków zależy także kwota, która jest wolna od podatku oraz zwrot, jaki ewentualnie otrzymamy w wyniku nadpłaty. Nie ma w tym przypadku znaczenia wysokość pensji z danego miesiąca, czy też źródło jej pochodzenia.

Bez względu czy podejmujemy tylko dorywczą pracę od czasu do czasu, czy też pracujemy na stałe, do rozliczenia podatków zawsze zaliczana jest suma naszych wszystkich dochodów. I to na jej podstawie zostajemy zaliczeni do pierwszego lub drugiego progu podatkowego.

Podkreślmy jeszcze raz, chodzi tu o sumę dochodów, czego nie powinniśmy mylić z sumą przychodów. Dochód to inaczej całkowity przychód pracownika, czyli kwota, która trafia do jego rąk po odliczeniu składek ZUS i kosztów uzyskania przychodu.

Pierwszy próg podatkowy

W 2019 roku pierwszy próg podatkowy obejmuje osoby, które w ciągu roku podatkowego uzyskały dochody w wysokości do 85.528 zł brutto. Jak podaje Ministerstwo Finansów, do tej grupy należy ponad 90% pracujących Polaków. Z tego względu przy rozliczeniach podatkowych odgórnie zalicza się wszystkich do tego właśnie progu podatkowego.

Z punktu widzenia pracownika istotne jest, że to pracodawca przekazuje do urzędu skarbowego odpowiednią kwotę podatku. To właśnie dlatego wynagrodzenie, które co miesiąc trafia na nasze konto, jest mniejsze od kwoty brutto, która widnieje na naszej umowie z pracodawcą. To właśnie ta kwota stanowi bazę naliczanego podatku i to od niej odciąga się procent zgodny z pierwszym progiem podatkowym. Oznacza to, że 18% naszych dochodów jest odgórnie odprowadzana do urzędu każdego miesiąca. Po zakończeniu danego roku podatkowego odprowadzona kwota podlega weryfikacji.

W przypadku przekroczenia pierwszego progu podatkowego musimy zapłacić podatek w wysokości 32%, ale tylko od tej części dochodu, która wykracza poza ten pierwszy próg podatkowy. Dla kwoty do wysokości 85.528 zł w dalszym ciągu płacimy podatek wynoszący 18% tej kwoty. Warto również wiedzieć, że stawka 18% podatku dotyczy również osób samotnie wychowujące dzieci.

Drugi próg podatkowy

Drugi próg podatkowy obowiązuje osoby, które w skali jednego roku podatkowego zarabiają kwotę wynoszącą powyżej 85.528 zł brutto. Jeśli jednak ktoś właśnie tyle zarabia i tak może uniknąć drugiego progu podatkowego, o ile będzie rozliczał się wspólnie z małżonkiem. W takim przypadku kwota progu jest dwukrotnie większa. Oznacza to, że jeśli dochód jednego z małżonków wynosi dwukrotność maksymalnej sumy, a drugie nie zarabia zbyt wiele, to i tak mogą się wspólnie rozliczyć w ramach pierwszego progu podatkowego.

Może się jednak zdarzyć, że drugi próg podatkowy przekroczymy, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Nie dopatrzymy tego lub zapomnimy o premii, która przecież również wlicza się do naszego dochodu. W ten sposób narażamy się na niedopłatę podatku.

Czym jest kwota wolna od podatku?

W Polsce od lat obowiązują 2 progi podatkowe: 18% i 32%. W obu przypadkach dany próg obowiązuje do danej wysokości, przysługuje w nim inna wysokość kwoty wolnej od podatku oraz inna stawka podatkowa. Stawka podatkowa od wielu lat jest niezmienna. Natomiast niedawno zmianie uległa kwota wolna od podatku za sprawą Ustawy o podatku od osób fizycznych.

Kwota wolna od podatku to po prostu kwota, która zmniejsza podatek, jaki mamy zapłacić. Innymi słowy, jest to kwota naszych zarobków, od której nie musimy odprowadzać podatku. Jednak, gdy podejmujemy zatrudnienie, nie wiemy dokładnie, ile w danym roku zarobimy. Z tego względu kwota wolna od podatku zależy od dochodu, jaki uzyskamy od stycznia do grudnia danego roku podatkowego.

Przez długi czas kwota wolna od podatku wynosiła 6.600 zł brutto, jednak w 2018 roku została ona zwiększona. Obecnie kwota ta wynosi 8.000 zł brutto. Oznacza to, że każdy, kto zarobi mniej niż 8.000 zł brutto w skali roku, otrzyma pełny zwrot podatku, który opłacił za niego pracodawca.

Jednak im więcej zarobimy, tym mniejszy zwrot uzyskamy przy wynagrodzeniu wynoszącym:

    • od 8.000,01 zł do 13.000 zł obliczamy kwotę wolną od podatku między kwotami 3.091 zł a 8.000 zł,
    • od 13.000,01 zł do 85.528 zł, kwota wolna od podatku to 3.091 zł,
    • od 85.529,01 zł do 127.000 zł, kwota wolna od podatku od 0 zł od 3.091 zł,
    • powyżej 127.000 zł, brak kwoty wolnej od podatku.

Rozlicz się z małżonkiem i zapłać mniejszy podatek

Kiedy możemy rozliczać podatek wspólnie z małżonkiem? Regulują to przepisy Ustawy o PIT. Zgodnie z nimi wspólnie rozliczać mogą się osoby, które:

    • uzyskiwały dochody opodatkowane na zasadach ogólnych,
    • pozostawały w małżeństwie przez cały rok podatkowy,
    • nie podpisały rozdzielności majątkowej.

Jeśli zdecydujemy się na wspólne rozliczanie podatku ze współmałżonkiem, do urzędu skarbowego będziemy składali jedną deklarację PIT. Opłaca się to między innymi dlatego, że progi podatkowe zostają wtedy podwojone. Oznacza to, że maksymalna kwota roczna dla małżeństwa wynosi aż 171.056 zł, zamiast 85.528 zł.

Jest to szczególnie ważne w przypadku par, w których jedno z małżonków uzyskuje wynagrodzenie, które obejmowane jest przez drugi próg podatkowy, a drugie nie zarabia wcale lub tylko niewiele. Dzięki temu oboje małżonkowie korzystają z 18% progu podatkowego, a nie 32%.

Jeśli jednak jedno z małżonków zrezygnuje ze wspólnego rozliczania podatków, to wyżej opisana zasada przestaje obowiązywać. W takim przypadku, od następnego miesiąca każde z małżonków samodzielnie rozlicza zaliczkę na podatek dochodowy wedle zasad ogólnych.

Rozlicz się automatycznie z e-PIT

Rozliczenie podatkowe jeszcze nigdy nie było tak proste, jak dzisiaj. Od 2019 roku możemy bowiem skorzystać z usługi e-PIT. Dzięki temu każdy podatnik może otrzymać wypełnione zeznanie podatkowe w formie elektronicznej. Wystarczy je przejrzeć i ewentualnie nanieść niezbędne poprawki. Jednak, jeśli w gotowym formularzu wszystko wydaje się prawidłowe, nie musimy już nic więcej robić. Przygotowane przez fiskusa roczne zeznanie podatkowe jest uznane za oficjalne z dniem 30 kwietnia. I to wszystko. Właśnie rozliczyliśmy się z podatku, praktycznie nic nie robiąc.

Pamiętajmy, że mamy także możliwość otrzymania zwrotu podatku, który zapłacił za nas nasz pracodawca. I nie ma znaczenia, czy pracowaliśmy przez cały poprzedni rok, czy tylko dorabialiśmy sobie niewielkie kwoty podczas wakacji. Naszą wypłatę stanowiła kwota netto, a resztę naszej wypłaty pracodawca wpłacał jako zaliczkę na podatek dochodowy. Gdy kończy się rok podatkowy, wszystkie te zaliczki sumowane są właśnie w zeznaniu podatkowym. Wtedy wyraźnie widać, jaką sumę zarobił pracownik, a ile pieniędzy zostało przeznaczone na poczet podatku dochodowego.

Foto: Shutterstock

Dodaj komentarz